Author: NATTAPONG TH UNMINA

ตั้งแต่เด็กจนโต จะเห็นคุณพ่อใส่ใจเรื่องสุขภาพและรักในการออกกำลังกาย ซึ่งเหมือนเป็นภาพจำในทุก ๆ วันตั้งแต่วัยเด็กจนถึงตอนนี้ เพราะคิดว่าสุขภาพคือสิ่งสำคัญ ไม่ใช่แฟชั่น หรือทำตามๆกันไป แต่คือการตอบแทนบุญคุณต่อร่างกาย ที่คุณใช้เขามาตั้งแต่แรกเกิด  ดังนั้นเราต้องใส่ใจเขาอย่างเต็มที่

ไม่ใช่แค่รักในสุขภาพ แต่ ดร.อัชรัฐ ยงทวี ยังหลงรักอาชีพของตัวเองที่ได้สอนและให้ความรู้เกี่ยวกำการกีฬาและการออกกำลัง และยังมีสิ่งที่อยากทำ คืออยากสอนและให้ความรู้กับเด็กเยาวชนเรื่องการเล่นกีฬา และอยากให้เด็กๆได้มีพื้นที่สร้างสรรค์ให้ได้โชว์ศักยภาพของตัวเองออกมา เพื่อไม่ให้ไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นปัจจัยเสี่ยงและอบายมุขต่างๆ

ดร.อัชรัฐ ยงทวี  เป็นคนบุรีรัมย์ เรียนและก็มาทำงานในเมืองหลวง อยู่กรุงเทพ 20 ปี  

จบปริญญาตรี เรียนที่ วิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบปริญญาโท ที่มหาวทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะ วิทยาศาสตร์การกีฬา ตอนวัยเด็กความฝันอยาก อยากเป็นครู และต้องเป็นครูพละศึกษา เพราะด้วยสภาพสังคมคุณพ่อ ชอบออกกำลังกายเล่นกีฬาผม ก็ได้นิสัยส่วนหนึ่งมาจากคุณพ่อ ชอบเล่นกีฬา ชอบดูกีฬา ที่อยากจะเป็นนี่ก็อยากจะ กลับไปสอนเด็ก ๆ ที่ต่างจังหวัด เพื่อเขาจะใช้ความสามารถทางด้านกีฬามาเรียนต่อในอนาคต และได้ทำงานเป็นอาจารย์ มา 14 ปี ก่อนที่จะมาทำงานกรมพละก็ทำทำงานที่ฟิตเนทในคอนโดบ้าง ตามบ้านบ้าน แต่แค่4 เดือนแนะนำการออกกำลังกายหลังจากทำกิจกรรม

ไลฟ์สไตล์ทุกวันหลักจากเลิกงานทำอะไรบ้างครับ

ทุก ๆ วันผมก็จะออกไปทำงานกลับมาก็ส่วนใหญ่ก็จะนั่งพักผ่อน เนื่องจากบ้านผมอยู่ปทุม ก็ต้องเข้าไปทำงานในเมือง ชีวิตส่วนใหญ่จะหมดไปกับการเดินทาง กลับมาถึงบ้านก็ดูทีวีบ้าง ทำกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆและก็ต้องรีบนอนเพราะต้องตื่นเช้าทุกวัน ส่วนการออกกำลังกายก็จะได้ช่วงเสาร์อาทิตย์ ปั่นจักรยานในหมู่บ้าน 

แล้วเป็นวิทยากรแบบนี้มีออกไปให้ความรู้แบบนี้เยอะไหมครับ

พอดีผมเพิ่งกลับมาจากเกาหลี ไปเรียนปริญญาเอก จบปี2562กลับมาก็ทำภาระก็เป็น วิทยากร ก็ยังไม่มากแต่ก็มีเพ่มขึ้นเรื่อย ๆ ครับ เช่นไปเป็นอาจารย์สอนพิเศษที่มหาวทยาลัยเกษตรศาสตร์ แต่ตอนนี้ปรับรูปแบบสอนทางออนไลน์ ได้รับเชิญ ไปบรรยายทางด้านเกี่ยวกับ ทางดานกีฬาของจุฬา แต่เขาก็เลื่อนแล้วก็มีงานที่ไปต่างจังหวัดประเมินการณ์ทดสอบสมรรถภาพทางร่างกาย เมื่ออาทิตย์ ที่ผ่านมาผมก็เพิ่งไปที่ จังหวัด พิศนุโลก ไปแนะนำเกี่ยวกับการใช้โปรแกรมชุดการใช้ความสามารถทางสมองครับ 

ตอนที่อยู่เกาหลีอาจารย์เรียน อะไรครับ 

Department of Natural side ชื่อสาขา school Exercise sport side ​แต่ก็จะมาสาขาย่อยออกไปอีก ผม ต้องไปประจำ Lap เหมือนไปช่วยเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา  เหมือนเข้าไปทำงานในห้อง ปฏิบัติการของจิตวิทยาและสรีระ มันเป็นสาขาที่คอมบายกัน เป็นสาขาที่ผมสนใจด้วย และอาจารย์ที่ปรึกษาเขาถนัดด้วย

ส่วนตัวเป็นคนที่ดื่มแอลกอฮอล์ไหมครับ

ตอนเรียนเคยดื่ม แต่ช่วงหลักมาพออายุมากขึ้น ไม่ดื่มเลยเพราะการฟื้นตัวช้า ก็เลยไม่ดื่มแล้วครับ ดื่มหนักถึงขั้นเมาไม่รู้ตัวอาเจียนออกมา 3-4ครั้ง ในคืนนั้น ถือว่าหนักมากครับ ณ ตอนนั้น

คือตอนนี้เด็ก ๆ เริ่มเข้าสู้การอยากรู้อยากลองและเริ่มเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นปัจจัยเสี่ยงมากขึ้น คิดเห็นอย่างไรบ้างครับ

ส่วนตัวผมนะ ก็ถามว่าจริง ๆเป้าหมายสูงสุดก็คือ ถ้าน้อง ๆ เด็ก ๆไม่เข้าไปสัมผัสหรือไปดื่มพวกแอลกอฮอล์ หรือสูบบุหรี่ หรือ ยาเสพติด อย่าเข้าไปยุ่งเลยจะดีกว่า ซึ่งบางคนเขาหลีกเลี่ยงไม่ได้เขาอาจแค่อยากลอง แต่ก็ควรคิดดูว่าลองแล้วเนี่ยถ้าคุณติดสิ่งเสพติดหรือเครื่องดื่มมึนเมามันจะส่งผลอะไรต่อตัวเองบ้าง

ทั้ง ในระยะสั้นระยะกลางระยะยาว ที่เป็นผลเสียต่อตัวเอง จริง ๆมันก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคนด้วย ส่วนตัวผมคิดว่าสภาพแวดล้อมก็ส่งผลอย่างหนึ่งถ้าเขาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี ไม่มีคนดื่มก็จะช่วยให้เขาไม่ยุ่งเกี่ยวได้ แต่ก็มีหลายปัจจัยที่ทำให้เด็กไทยไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับกับปัจจัยเสี่ยงต่าง ๆ แต่เต็มที่สำหรับผมนะก็แค่ให้ความรู้ ช่วยหากิจกรรมอื่น ๆที่เขาสนใจที่เขาชอบ อาจจะเป็นการช่วยดึงเขาออกจากตรงนั้นด้วย เช่นกิจกรรมกีฬา จัดให้มีการเข้าถึง ศิลปะ ดนตรี เปิดพื้นที่ให้พวกเขาได้แสดงออกกันมากขึ้น

ถ้าพูดถึงการดื่มเหล้าเข้าสังคม มุมมองของอาจารย์คืออะไรครับ

เหมือนกับการเป็นค่านิยมที่ถูกสร้างมา บางคนแบบปลอบใจเศร้า อกหัก ก็ดื่มเพื่อ หรือมีคุยงานก็ต้องนั่งดื่ม ดังนั้นการดื่มเพื่อเข้าสังคมมันเหมือนแบบคำที่ถูกสร้างขึ้นมาเอง พอมีคำนี้มาทุกคนก็เหมือนกับปลดล็อคตัวเองว่านี่ดื่มได้นะ ดื่มเพื่อเข้าสังคมแต่ในความเป็นจริง พอดื่มไปแล้วบางคนก็ดื่มจนเกินลิมิตของตัวเอง อาจทำให้ส่งผลต่อตนเองเมื่อดื่มจนควบคุมตัวเองไม่ได้  แต่บ้างท่านก็อาจจะควบคุมตัวเองได้ ตรงนี้ผมว่าควรที่จะเปลี่ยนทัศนคติหรือ myset ของประชาชนคนไทยเรา ถ้าคุณจะใช้คำว่าดื่มเหล้าเข้าสังคม เพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกดีมันก็ ไม่น่าจะเป็นเหตุผลที่ดี นี่คือความคิดเห็นส่วนตัวของผมนะครับ ..สภาพแวดล้อมก็เป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้เด็ก ๆ เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ อยู่ที่ว่าผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง จะร่วมรับผิดชอบในการสร้างพื้นที่สร้างสรรค์ เพื่อให้รอบตัวเด็กๆ เกิดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อ การดำเนินชีวิตและกิจกรรมประจำวัน  ตลอดจนการสร้างความร่วมมือและช่วยหากิจกรรมอื่น ๆ ที่อยู่ในความสนใจที่ อาจจะเป็นการช่วยดึงเขาออกจากตรงนั้นด้วย และกีฬา ศิลปะ ดนตรี ก็เป็นกิจกรรมสร้างสรรค์ที่ควรส่งเสริม

การปั้นนักกีฬาให้เป็นทีม จึงจำเป็นต้องจริงจังกับมันเพราะเรากำลังพาเด็กไปถึงฝั่งฝัน

ความชอบในการเล่นกีฬา หนุ่มใต้ หน้าคม จากนครศรีธรรมราช นาย กฤตนัย พรหมวิหาร หรือโค้ชบอล มุ่งสู่เมืองหลวงตั้งแต่อายุ 13 ปีเพื่อตามหาความฝันว่าสักวันโตขึ้นอยากมีอาชีพเป็นนักฟุตบอลทีมชาติ แต่เมื่อสถานการณ์ผลิกผันจากการประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้อาชีพที่ตั้งใจไว้หยุดชะลอลง เพื่อรักษาตัวเอง 

แต่ก็ไม่ท้อที่จะเลือกเส้นทางเดินในการกีฬา เหลังจากเรียนจบมัธยม ก็เข้าศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยศรนครนทร์วโรรจ คณะพละศึกษา จนเรียนก็อยากทำตามฝันที่ตั้งไว้ต่อ ซึ่งไม่ใช่แค่ตัวเอง แต่เลือกที่จะเป็นครูและเป็นโค้ชให้กับเด็กๆที่อยากมีอาชีพที่ดีในวันข้างหน้า.และยังเป็นทั้งโค้ชทั้งเพื่อนให้กับเด็กให้คำปรึกษาทั้งการเล่นกีฬาและการใช้ชีวิตข้างนอกไม่ใช้ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นปัจจัยเสี่ยงที่ทำร้ายสุขภาพและอนาคตตัวเองในวันข้างหน้า.

–ตอนเรียนเรียนที่ไหนครับ–

ตั้งแต่ประถมเรียนอยู่ที่นครครับ พอจบ ป6 ก็มาเรียน มันธยมที่กรุงเทพมหานคร จนจบมัธยมเลยสอบเข้า คณะพละศึกษา ของมหาวิทยาลัยศรีนครินวโรจ

–แล้วในช่วงมหาลัยนี่เรียนที่ไหนครับ ตอนเด็กๆนี่ความฝันโตขึ้นอยากประกอบอาชีพอะไรอะครับ–

พอเริ่มได้เข้ามาในกรุงเทพ  ความใฝ่ฝันเหมือนเด็กผู้ชายทั่วไปอยากเป็นนักฟุตบอลทีมชาติ อยากเล่นลีคอาชีพ

–แล้วตอนเข้ามหาลัยเราทั้งเรียนทั้งฝึกไปช่วงนั้นเป็นอย่างไรบ้าง ครับ–

เล่าย้อนไปก่อนนะครับ พอตอนช่วงมัธยมปลายก็เริ่มคิดละว่าเมื่อเข้ามหาลัยมันสามารถต่อยอดเข้าไปในลีคอาชีพได้นะ แต่พอเข้ามหาลัยก็ด้วยมันเกิดอุบัติเหตุ รถยนตร์คว่ำ ล้อชี้ฟ้าเลยครับ 

–อาการตอนนั้นเป็นอย่างไรบ้างครับ–

ผมนี่นั่งหลังคนขับแล้วก็หลับ หลับมาก่อนแล้วไปงานรับปริญญารุ่นพี่ ด้วยความเหนื่อยก็เลยหลับ ณ ตอนนั้นคิดว่าน่าจะรถตัดหน้าแล้วรถก็ผลิกคว่ำ ตัวผมนี่สลบไปประมานครึ่งวัน ช่วงนั้นตอนที่อยู่ในโรงบาลประมาณ 2 เดือน แล้วก็กลับมาพักฝื้นที่บ้านก็หลายเดือนอยู่ หลังจากนั้นรักษาตัวจนหายก็เลยมาเรียนต่อให้จบครับ

–ปัจจุบันตอนนี้พี่ทำอาชีพอะไรอยู่ครับ–

ตอนนี้ผมประกอบอาชีพเป็นครู โรงเรียนวัดนวลนรดิศ  อยู่แถวท่าพระ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันสอนอยู่ชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 2

–เป็นทั้งครูและเป็นโค้ช มีระเบียบวินัยยังไงบ้างสำหรับการฝึกเด็ก ๆนักเรียน–

อย่างแรกเลยก็ต้องเรื่องการเรียนครับ ก็ต้องมีความตั้งใจในเรื่องการเรียนด้วย ไม่ใช่ว่าจะมาเล่นกีฬาแล้วจะทิ้งการเรียน จะมาให้ทางโรงเรียนเนี่ย ช่วยอย่างเดียวก็ไม่ใช่ควบคู่กับไปเพราะว่า ในสมัยตอนผมเรียนก็ควบคู่ไปครับ กับกีฬา ก็ไปได้ถ้าเรามีระเบียบวินัยแล้วก็ในเรื่องของการจัดการเวลาได้ดีและควบคู่กันได้

–การปรับตัวกับช่องว่างระหว่างช่วงวันมันปรับตัวอยากไหม–

ตอนแรกๆผมก็ได้มีการแบบไปลองฝึกสอนหรือว่าไปอยู่โรงเรียนอื่นมาก่อนก็ไม่อยากเท่าไหร่

-ทีมในโรงเรียนที่สอนอยู่เคยส่งแข่งประเภทไหนบ้างครับ-

คือ ต้องบอกก่อนว่าผมเพิ่มย้ายมาโรงเรียนวัดนวลนรดิศ  ได้ 6 เดือนครับ ก็มีส่งแข่งรายการต่าง ๆรายการใหญ่รายการที่เขาจัดของกรมพละ อะไรอย่างเนี่ยครับก็ส่ง เกือบทุกรายการ

-ได้รับรางวัลอะไรบ้างไหม-

 ตอนนี้ยังครับ แต่เมื่อก่อนที่ทำทีมเกี่ยวกับเด็กเยาวชน ก็มีทีม ด้วยความคิดของเพื่อนอยากจะมีทีมเข้าแข่งขันรายการได้ไปเล่นรายการ FA cub ชิงบแชมป์ประเทศไทยก็ได้เข้าไปเล่นรอบสุดท้ายอยู่ 2 ปีครับ

-ทีมของตอนนี้อยู่ใน step ไหนครับ-

ของโรงเรียนที่สอนและทำทีมอยู่ตอนนี้ ก็พึ่งที่จะเริ่มพัฒนา เรื่อย ๆ ครับ เริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ 

-เป้าหมายต่อไปจะพาทีมไปในทางไหน-

อันดับแรกก็ อยากจะส่งไปเล่นถ้วย ก.ของกรมพละศึกษาเป็นรายการของกรมพละศึกษา ก็จะมีแบ่งรอบทั่วไป ถ้าผ่านรอบทั่วไปก็จะขึ้นไปเล่นถ้วย ข. พอขึ้นไปเล่นถ้วย ข.แล้วก็จะขึ้นไปเล่น ถ้วย ก.คือเป็นถ้วยที่สูงสุดแล้วครับตอนนี้ทีมผมอยู่ทั่วไปอยู่ครับ เพิ่งจะเริ่มคัดน้อง ๆนักกีฬา 

-ในการมาอบรมโค้ช SDN ได้อะไรกลับไปพัฒนาเด็กๆบ้าง-

1เลยได้ คือผมบอกเลยผมไม่ค่อยได้อบรมโค้ชทางด้านฟุตซอล เล่นมาตั้งแต่เด็กก็จริงแต่ว่าก็ยังไม่ได้มีโอกาศไปอบรมแบบนี้อย่างจริงจัง เพราะว่า มีค่าใช้จ่ายสูง ผมก็เลยไม่พร้อมในการเข้าอบรม แต่ว่าถ้ามีรายการไหนหรือ กจกรรมอบรมโค้ชที่ ฟรี ให้กับโค้ชที่อยากจะพัฒนาโค้ชผมก็อยากที่จะมา อย่างอบรมโค้ชแบบนี้เหมือนกับเปิดโอกาศให้โค้ชหลายๆคนที่อยากพัฒนาตัวเองแต่ไม่พร้อมเรื่องการเงิน

–อยากฝากอะไรถึงน้องเยาวชตอนนี้ที่เริ่มเข้าไปลองสิ่งที่เป็นปัจจัยเสี่ยงต่างๆ​ ณ ตอนนี้- 

1เลย แอลกอฮอล์คือสิ่งที่ไม่ดีอยู่แล้ว เด็กๆก็รู้อยู่แล้วว่ามันไม่มีประโยชน์ต่อร่างกาย แทนที่เราจะไปหมกหมุ่นกับเรื่องแอลกอฮอล์หรือสิ่งเสพติดทั้งหลายหันมาเล่นกีฬาดีกว่า มุ่งหน้าให้กับการเรียนดีกว่า เพราะว่าสิ่งสุดท้ายแล้วเนี่ย กีฬา หรือว่า เรื่องการเรียนเนี่ย มันก็จะนำไปสู่อาชีพที่ดีวันข้างหน้า 

-ความสุขของพี่คืออะไร-

มีความสุขที่ได้ทำฟุตซอล ของโรงเรียน จะอยู่กับกีฬาที่ผมเคยคลุกคลีมาแล้ว20ปี เราคุ้นเคยอยู่กับวงการนี้

–แล้ววางเป้าหมายชีวิตต่อจากนี้ไว้อย่างไรบ้างครับ–

ต่อไปก็อยากจะเป็นเหมือน อาจารย์ บุญเลิศ เจริญวงศ์ อยากเป็นคนที่ให้ความรู้ นำมาพัฒนาโค้ช อยากจะแชร์ให้ความรู้กับสิ่งที่ได้เรียนมาได้ฝึกอบรมมา เพื่อที่จะให้เพื่อนๆโค้ชได้นำไปพัฒนาเด็ก ๆกันต่อไปครับ