Category: บทความจากภาคี

นายเงิน นุชสำอาง  อายุ 52 ปี อยู่บ้านเลขที่ 230 หมู่ 4 ตำบลบ้านโข้ง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี แรงงานนอกระบบ สู่นักดื่มวัยเก๋าเข้าขั้นสุด ตั้งสติคิดได้ ดื่มเหล้ามา 33 ปี มีแต่หนี้เพิ่ม รับรายวันละ 500 บาท ดื่มเหล้าวันละ 700 บาททุกวัน ช่วยกันถึงแชร์ค่าเหล้ากับเพื่อน เงินถึงไม่พอใช้

นายเงิน  นุชสำอาง หนึ่งในแรงงานนอกระบบ เล่าว่า เมื่อก่อนตอนหนุ่มๆก็แค่ดื่มบ้างบางเวลา เนื่องจากเป็นคนที่ต้องทำงานรับจ้างรายวัน พอตกเย็น ถึงเวลาเลิกงานก็จะตั้งวงกับเพื่อนๆ หารเงินกันเป็นค่าเหล้าและกับแกล้ม พอหลังๆก็ดื่มกินกันทุกวัน มีความสนุกสนานในกลุ่มเพื่อนๆ ก็ติดใจ จนกลายเป็นนิสัย ความเคยชิน ดื่มทุกเย็นพอติดลมจะไม่ยอมกลับบ้าน ไม่ได้คิดถึงภรรยาเพราะเราเป็นคนหาเงินได้ มีเท่าไหร่ก็ใช้หมด แถมตอนกินเหล้าเมาแล้ว จะชอบเลี้ยงคนอื่นด้วย ระยะหลังเริ่มเป็นหนี้นอกระบบ ก็จะเครียด รายได้ก็น้อย มีเงินไม่พอใช้ มีหนี้ จึงยิ่งดื่มหนักขึ้น

และเมื่อก้าวเข้าบ้านมาทีไรก็จะต้องทะเลาะกับภรรยาทุกวัน เรื่องเงินทอง หนี้สิน เมื่อครั้งที่ดื่มหนักๆ จะเมาอาละวาดกับลูกเมีย จะทะเลาะกันทุกวัน ได้เห็นภรรยานั่งร้องไห้เสมอๆ เราก็หาหนทางไม่เจอ มีเจ้าหนี้มาทวงทุกวัน จนทำให้เมียและลูกเกิดความเครียด ยื่นคำขาด ถ้าหากไม่เลิกดื่มเหล้า ต้องแยกทางกับลูกเมียแน่นอน

ในช่วงเทศกาลเข้าพรรษา ได้รับข้อมูลจากผู้ใหญ่บ้านและเพื่อนๆในหมู่บ้านว่ามีโครงการงดเหล้าเข้าพรรษา จะมีกลุ่มคนในหมู่บ้านเข้าร่วมด้วย จึงตัดสินใจเข้าร่วมโครงการฯ เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2563 เพราะตัวเองคิดอยากจะพักตับด้วย จึงตั้งใจอยู่ตลอดจนครบพรรษา ผลจาการเลิกเหล้าของผม เห็นว่าสุขภาพดี กินอิ่ม นอนหลับ  มีเรี่ยวแรงไปทำงาน สามารถปลดหนี้ได้ ที่สำคัญผมคือ มีเงินเก็บ และซื้อทองให้ภรรยาได้ รู้จากวันนั้นมาผมก็ยังไม่ได้ดื่มเหล้าอีกเลย เลิกยาวๆมาถึงทุกวันนี้  

แรงจูงใจของการเลิกเหล้าของผม คือภรรยา ทุกวันนี้ผมเริ่มภูมิใจในตัวเองมากขึ้น เห็นคุณค่าในตัวเอง มีชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น ภรรยาที่เคยด่าทุกวันนี้ คุยกันดีคุยกันแต่เรื่องชวนกันทำมาหากิน ไม่ทะเลาะกันเลย มีการวางแผนแบ่งเงินเก็บไว้ใช้ในครอบครัว แบ่งเป็นสัดส่วน ค่าใช้จ่าย ลงทุนกับไร่ที่ทำกิน มีกินมีใช้ไม่เดือดร้อน  มีเงินเก็บไปไถ่ที่ดินของตัวเองได้ภายในเวลาไม่ถึงปี 

เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไปการใช้กล้องฟิล์มก็เริ่มน้อยหลง แต่ ณัฐวุฒิ เหมบุตร หรือโค้ช เฟี้ยส ก็ยังหลงใหลภาพถ่ายจากกล้องฟิล์ม เพราะมันเป็นศาสตร์และศิลป์ในเรื่องของการถ่ายภาพ แต่ไม่ใช้แค่หลงใหลแค่กล้องฟล์ม เขายังเสพติดการเล่นกีฬาและยังเป็นโค้ช ให้กับเด็กในโรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์(ทวีวัฒนา) กทม. เพื่อมุ่งเน้นให้เด็กใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์และไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับ ปัจจัยเสี่ยงต่างๆที่ทำลายสุขภาพ  

ณัฐวุฒิ เหมบุตร เป็นคนกาญจนบุรี เข้ามาทำงานที่กรุงเทพ  อยู่กรุงเทพตั้งแต่ปี 50 ประมาณ 13-14ปี  โรงเรียน ปัจจุบันทำอาชีพครูอยู่โรงเรียน ทีปังกรวิทยาพัฒน์(ทวีวัฒนา) กทม. ซึ่งมีทีมฟุตซอล 3 รุ่น 14-16-18 ก็จะมีน้องๆในทีม 2ท่านที่มาร่วมในทีมกันฝึกสอนแหละพัฒนาเด็กๆในโรงเรียนให้มีเวลาว่างให้เป็นประโยชน์

• – ฟุตซอลแต่ละทีม อยู่ในStepไหนแล้ว – 

คือมันน่าจะเป็นพื้นฐานมากกว่าเพราะว่าทรัพยกรของผมไม่ได้เกิดจากการคัดตัวเด็กหรือการสรรหาจากเด็กภายนอกที่จะเข้ามาเลือกจากนักเรียนที่เข้ามามาเรียนในโรงเรียนซะมากกว่า เลยเป็นทรัพยากรการที่ไม่ได้มีความสามารถเหมือนกับโรงเรียนอื่นๆที่เข้าเก็บตัวหรือคัดตัวหรือมีโครงการอะไรขนาดนั้น ก็แค่สร้างเด็กจากพื้นฐานให้เด็กพัฒนาต่อยอดด้วยตัวเองในโรงเรียนซะส่วนมากครับการทำงานกับเด็ก

– การปรับตัวอยากไหมระหว่างช่วงวัย –

ด้วยที่ว่าเราทำงานแบบนี้เราอยู่กับเด็กมาด้วยเราก็เลยไม่ต้องปรับตัวอะไรมากกับเด็กๆเพราะว่าเราใช้ชีวิตการเป็นเด็กช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อในการทำงานกับการเรียนมันไม่ห่างกัน ก็เลยรู้สึกได้ซึมซับวิถีการเป็นอยู่ของเด็กๆหรือว่าพฤติกรรมของเด็กๆได้พอสมควรก็เลยไม่ค่อยได้ปรับตัวอะไรมากด้วยที่ว่าเป็นวัยรุ่นด้วยอะไรด้วย

– แล้วทั้ง3ทีมที่ฝึกสอนเคยพาพวกเขาไปลงแข่งแล้วได้รางวัลอะไรมาบ้างครับ –

คือหลักๆของผมก็จะเป็น กรมพละนี่แหละครับ เมื่อปี60ได้รองแชมป์อันดับหนึ่งของกรมพละ18ปีประเภททั่วไป 

– อาชีพในวัยเด็กที่อยากทำมากที่สุด-

เป็นครูนี่แหละครับเพราะเป็นอาชีพที่ใฝ่ฝัน ตอนเด็กเป็นนักกีฬาแล้วก็มีคุณครูพละเป็น ไอดอลสมัยก่อนผมเป็นนักกีฬาวอลเล่ย์ในระดับเยาวชน ประถม มัธยมแล้วก็มหาลัย

– แล้วตอนยนี้ยังเล่นวอลเลย์บอลยุไหม-

วอลเล่ห์ยังเล่นครับเล่นกับเด็กๆแต่สวนมากจะเล่นฟุตซอลมากกว่าเพราะว่าตอนเย็นหลังเลิกเรียนก็จะซ้อมฟุตซอลมากกว่าในเรื่องของวอลเล่ห์บอลก็ในช่วงของเวลาเล่นกับเด็กๆกับนักเรียนก็มีบ้าง

-แล้วไลสไตล์ส่วนตัวของพี่ชอบทำอะไร-

เล่นก็ฬากับเด็กๆกับเพื่อนและออกไปถ่ายรูป ผมชอบถ่ายรูปเป็นการส่วนตัวกับกล้องฟิล์ม กล้องฟิล์มของผมก็จะมีน้องๆที่เป็นกลุ่มก้อนที่ว่าเล่นกล้องฟิล์มด้วยกันก็ไปหาแล้วขับรถเวฟป้า

–แล้วทำไมถึงหลงใหลในการถ่ายรูป-

ผมว่ามันศาสตร์และศิลป์ในเรื่องของภาพ เราเห็นบางทีธรรมชาตแล้วมันมีความสุขเราก็เลยอยากไปเก็บภาพที่เราเห็นแล้วมันมีความสุขเห็นแล้วมันดูดีเอามาเก็บไว้ที่เราวันไหนอยากจะดูธรรมชาติเราไม่ต้องไปถึงที่ก็ได้ก็เปิดภาพอันนี้ดูมันก็น่าจะสบายใจครับ

–ในฐานะการเป็นโค้ช ระเบียบวินัยฝึกเด็กๆของพี่ยังไง–

สำคัญในส่วนตัวของผมนะในเรื่องของความรับผิดชอบแล้วก็ความตรงต่อเวลาส่วนมากเพราะหลักๆเด็กจะไม่ค่อยมีความรับผิดชอบและเรื่องของการตรงต่อเวลาการนัดซ้อมหรือว่านัดให้ไปแข่งเด็กบางคนก็จะมาสาย ผมก็ว่าอยากให้ตรงนี้เป็นหลักมากกว่าในเรื่องของความรับผิดชอบและการตรงต่อเวลา 

-ตอนนี้มีนักดื่มหน้าเพิ่มมากขึ้นในกลุ่มวัยรุ่นอะครับ พี่อยากจะฝากอะไรถึงน้องๆกลุ่มนี้บ้างครับในฐานะเป็นโค้ช-

เอาตรงๆเลยนะน้องๆเด็กๆในช่วงเยาวชน อะครับ ยังไม่ถึงเวลาก็ยังไม่ต้องลองก็คือพูดง่ายๆว่ายังไม่ต้องดื่มรอให้เรามีความพร้อมในเรื่องของร่างกายและในเรื่องของการทำงานและเรื่องของอนาคตมีการงานที่ดี อันนั้นก็นิดหน่อยแต่ไม่ต้องไปนั่งดื่มเยอะๆ หรือว่าถ้าไม่ดื่มเลยก็ดีผมมองว่าเพราะการดื่มอย่างที่เมื่อวานทางวิทยากรได้บอกว่าพวกสมรรถภาพของร่างกายของความคิดของสมองการสั่งการของสมองก็จะช้าลง

 เพราะผมเชื่อว่าการมีสุขภาพที่ดี นั่นแหละคือสิ่งสำคัญของการเป็นนักกีฬา  สุขภาพต้องเต็ม10มาก่อน และจะลดลงเรื่อยๆถ้าหากเราไม่ใส่ใจไม่ดูแล ผมเชื่อว่าทุกคนรู้อยู่แล้วว่าอะไรที่ส่งผลเสียต่อร่างกายตนเองอยู่ที่เราเลือก 

-นอกจากการเล่นกีฬาแล้วส่วนตัวการรับประทานอาหารเรื่อยเปื่อยไหม-

ผมชอบทานอะไรก็ได้ที่ชอบทานไม่ทานอะไรแปลกๆอย่างเช่นเมื่อผมทานกระเพราะหมูกรอบในหนึ่งวันผมสามารถทานกระเพราหมูกรอบได้3มื้อเลยผมชอบทำอะไรซ้ำๆอย่างร้านเดิมๆผมก็ไปทานอาหารได้อย่างเช่นขนมหวานผมชอบทานข้าวเหนียวมะม่วงผมก็ทานข้าวเหนียวมะม่วงแบบเดิมๆแต่ไม่ชอบทานแบบเรื่อยเปื่อย

-การดื่มเหล้าเพื่อเข้าสังคมในความคิดของพี่คืออะไร-

ผมมองว่ามันแนเรื่องที่ถามว่าสำคัญไหมมันสำคัญนะครับ อย่างเพื่อนผมไม่ดื่มเหล้าก็มีนะ แต่ว่าการเข้าสังคมมันก็จะน้อยกว่าในเรื่องการหาคอเน็คชั่นหาคนรู้จัก หาเพื่อน หาคนที่จะทำงานด้วยอย่างเช่นในวงการฟุตซอลมันก็สำคัญก็เหมือนวงการอื่นๆนั่นแหละ แต่มันก็ดื่มเพื่อหาสังคมไม่ใช้ดื่มให้มันปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหรือว่ามึนเมา อย่างเนี่ย ผมว่ามันก็มีส่วนสำคัญในการที่ทำให้เราได้รู้จักให้เราได้เปิดแนวคิดทัศนคติใหม่ๆจากคนอื่นๆอย่างเช่นผมไปหาคนคนๆนี้อาจจะมีเพื่อนอีกคนที่เข้ามาหาด้วยกันสมุติว่าถ้าเราไม่ไปดื่ม บางคนอาจจะไม่มาก็ได้ 

– แล้วความสุขของพี่คืออะไรครับ –

ความสุขของผมคือการเล่นกีฬาคือแบ่งพาสซิชั่นนะไม่เกี่ยวกับครอบครัวเลยคือถ้าแบ่งมาปุ๊บคือการเล่นกีฬาคือผมเป็นคนเสพติดกีฬาครับถ้าช่วงเย็นไม่ได้เล่นกีฬาเหมือนขาดอะไรไปอย่างหนึ่งมีอารมณ์ที่หงุดหงิดอย่างน้อยได้เล่นกีฬาได้วิ่งได้แตะบอลได้อยู่กับกีฬาอะครับ อะไรก็ได้ที่เป็นกีฬาผมชอบเสพติดกีฬา  

– ทำไมถึงเลือกที่จะสอนวิชาฟุตบอล –

อดีตเคยเป็นนักกีฬาฟุตบอล ฟุตซอลด้วยชอบกีฬาจำพวกนี้ ถนัดวิชานี้ด้วย 

– อยู่ Step ไหนแล้วครับทีมตอนนี้ –

ถ้าเป็นกรมพละก็อยู่ ประเภท ก ถือว่าเป็นถ้วยสูงสุดของฟุตซอลนักเรียน ในฐานะที่พี่เป็นโค้ชพี่สอนเรื่องวินัยกับเด็กอย่างไรบ้างครับ

– เคยพาทีมไปแข่งแล้วได้รับรางวัล อะไรมาบ้าง –

เคยได้แชมป์ประเทศไทยอยู่รุ่น 15ปี สพฐ. เกมส์พาทีมกรุงเทพมหานครไปแข่งทำทีมอาชีพก็ทำทีมอยู่ที่จตังหวัดนนทบุรี 

– เป้าหมายของทีมหลังจากนี้จะพาไปในทิศทางไหนต่อ –

ก็จริง ๆแล้วอยากจะให้นักกีฬาทุกคนในทีม คือมีทัศนคติที่ดีมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่นักกีฬาจะติดทีมชาติทุกคนแต่สิ่งที่เราทำได้คือเราปลูกฝังในเรื่องทัศนคติให้เขามีทัศนคติที่ดีรักตัวเองออกกำลังกายหรือแม้กระทั้งไปสร้างประโยชน์ให้กับสังคมต่อ ๆไป โดยเฉพาะเด็กผู้ชายวันนึงเขาก็ต้องเป็นตัวหน้าครอบครัวอย่างน้อยเขาก็ต้องมีภูมิคุ้มกันที่ดีแล้วก็สามารถดูแลตัวเองดูแลคนรอบ ๆข้างๆเขาได้เป็นสุภาพบุรุษ ถือว่าผมเนี่นประสบความสำเร็จ

– แล้วการดูแลสุขภาพของพี่ ณ ตอนนี้ –

เป็นอย่างไรบ้างผมว่าตอนนี้สิ่งหนึ่งที่จะสอนให้หย่อนยานไปหรือว่ารู้สึกว่าไม่ค่อยดีเรื่องการพักผ่อนจะพักผ่อนน้อยแต่ว่าเรื่องการออกกำลังกายอะไรเนี่ย ยังทำเป็นปกติอยู่แต่ก็ไม่ได้ถึงขนาดว่าเข้มงวดะบตัวเองมากเหมือนตอนที่วัยรุ่น พอเราเป็นคุณพ่อด้วยหรือการดูแลตัวเองก็จะน้อยลงแต่ไปโพกัส ที่ลูกมากขึ้น 

– ย้อนไปช่วงวัยรุ่นพี่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์พวกนี้ไหม –

เคยครับ ก็ถือว่าดื่มเยอะอยู่พอสมควรครับช่วงที่เป็นนักกีฬาอาชีพ  แล้วเกิดอาการบาดเจ็บครับแล้วผ่าตัดแล้วหลังจากช่วงผ่าตัดไม่ได้ซ้อมจริงจังมีเวลามากเกินไป ก็เลยแบบว่าช่วงมหาลัยเพื่อการเข้าสังคมด้วย ก็เลยดื่มเยอะไม่สามารถที่กลับไปเล่นอาชีพด้วย

– แล้วตอนนี้คิดว่าตัวเองประสบความสำเร็จไหม –

คิดว่าตัวเองประสบความสำเร็จในจุดนึง อยู่ แต่มีช่วงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ ประสบความสำเร็จในรูปแบบของเราคือการที่สามารถดูแลตัวเองดูแลครอบครัวได้

– พี่อยากฝากอะไรถึงเด็กเยาวชนที่กำลังเป็นนักดื่มหน้าใหม่ –